فضائل خود ايشان كه از خود ايشان به ما رسيده . بلى بندگى خدا را همانا همان ايشان نمايند كه شبى هزار ركعت نماز كنند و از خوف غش نمايند و در حق ايشان إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُوراً 113 نازل شود و اگر ما را به لياقت خدمت خودشان نه خدمت خدا قبول نمايند منتهاى مقام ما است و اين نيز بسيار مشكل است . تحذير [ منع تجرّى از معصيت ] بر برادران ايمانى پوشيده مباد كه بسيارى گناهان دل را سياه مىكند و محبت خدا و اولياى خدا را از دل بيرون مىكند . پس زنهار كه مغرور نشويد و محبت اهل بيت ( ع ) را كه فائدهء ايجاد ما است به ارتكاب گناهان و جرأت بر آن از چنگ رها نكنيد . و در حق اليقين از كاظم ( ع ) روايت مىكند كه كسى كه اجتناب از گناهان كبيره كرده باشد از مؤمنان ، او را از گناهان صغيره سؤال نمىكنند . حق تعالى مىفرمايد اگر اجتناب كنيد از كبائر آنچه نهى كرده‌اند شما را از آن ، تكفير مىكنيم و مىآمرزيم گناهان شما را و داخل مىكنيم شما را در منزل نيكوى گرامى . راوى گفت يا بن رسول اللّه پس شفاعت از براى كه لازم و واجب مىشود از مؤمنان ؟ فرمود كه خبر داد مرا پدرم از پدرانش از على كه گفت شنيدم از رسول خدا كه نيست شفاعت من مگر از براى اهل كبائر از امت من ، و اما نيكوكاران پس به ايشان راه اعتراضى نيست و احتياج به شفاعت ندارند . راوى گفت چگونه شفاعت از براى اهل كبائر مىباشد و حال آنكه خدا مىفرمايد وَ لا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى 114 يعنى شفاعت نمىكنند شفاعت كنندگان مگر از براى كسى كه پسنديده باشد ، و كسى كه مرتكب كبائر مىشود پسنديده نيست . حضرت فرمود هيچ مؤمنى نيست كه مرتكب گناهى بشود مگر آنكه بد مىآيد او را اين فعل و پشيمان مىشود از آن و كسى كه پشيمان نشود از گناهى كه مرتكب آن مىگردد پس او مؤمن نيست و از براى او شفاعت واجب نيست و ظالم بر نفس خود خواهد بود و حق تعالى مىفرمايد كه نيست در قيامت ظالمان را دوستى و نه شفيعى كه سخن او را شنوند . راوى گفت يا بن رسول اللّه به چه جهت مؤمن نيست كسى كه پشيمان نشود بر گناهى كه مرتكب آن گردد . فرمود زيرا كه هر كه مرتكب شود كبيره‌اى از گناهان را و داند به علم يقين كه او را وعيد و عقاب كرده‌اند البته پشيمان مىشود بر آنچه كرده است و هرگاه